16/04/2024
April, Come She Will เมษายน พาใครคนนั้น..กลับมา #รีวิว
เรื่องย่อ
ชุน ฟูจิชิโระ เป็นจิตแพทย์และทำงานประจำอยู่ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยในกรุงโตเกียว เขาได้หมั้นหมายกับ ยาโยอิ ซากาโมโตะ จนกระทั่งวันหนึ่งในเดือนเมษายน เมื่อเข้ากำลังจะเข้าพิธีแต่งงาน เขาได้รับจดหมายฉบับหนึ่งจาก ฮารุ อิโยดะ หญิงสาวผู้เป็นรักครั้งแรกของเขา เมื่อ 10 ปีก่อน ทันใดนั้น ยาโยอิ คู่หมั้นของเขาก็ได้หายตัวไป…
{มีสปอย}
ตอนแรกเราก็คิดว่าเรื่องนี้พูดเรื่องชู้สาว แล้วการเลือกคนใดคนหนึ่งหรอ แต่เปล่าเลย เรื่องค่อยๆ เล่าผ่านตัวละคร ความคิดของตัวละคร และความรู้สึกของตัวละครทั้งสามตัว บทพูดน้อยมาก จนห้ามพลาดแม้แต่วินาที คือทุกคำที่พูดก็จะพูดก็จะเป็นความคิดที่ตัวละครได้ตกผลึกมาแล้วว่าแม่งใช่เลย ถูกต้อง โคตรจริง ซึ่งเรื่องจะพูดถึงสิ่งที่ตัวละครเป็นและส่งผลอะไรกับเขา
ขอเล่าในตัวละครหลัก ชุน ที่เป็นหมอคือเขาใช้ชีวิตเป็นหมอโดยที่ไม่คิดอะไรเลย ใช้ชีวิตมาเรื่อยๆ ปล่อยให้ดวงชะตากำหนดชีวิตไป จนกระทั่งเหตุการณ์ที่ภรรยาเขาหายตัวไป ทำให้เขาต้องออกตามหาและเรียนรู้ที่จะรู้จักอารมณ์ ความคิดของตัวเองไปพร้อมๆ กัน แล้วเรื่องนี้มันให้ความหมายว่า ต้องกลับมารู้จักตัวเองหรอ ไม่ใช่แค่นี้
ชอบคาแรกเตอร์ ยาโยอิ มากเป็นตัวละครที่น่าสนใจอีกตัว คือมีโรคหรือภาวะอะไรสักอย่างที่กลัวตัวเองมีความสุข เวลามีความสุขแล้วจะร้องไห้ และกลัวการแต่งงานจนมาเจอกับตัว ชุน นางอันนี้ก็ยังคิดอยู่ สำหรับเรานางคือตัวแทนของความคิดคนเราเลย ยึกยักๆ จะทำดีไหม จะทำตอนไหน จะเอายังไง
ตัดมาที่พาทของ ความสัมพันธ์ของ ฮารุกับชุน ที่ห่างกันนานมากแล้ว เหมือนจุดหนึ่งของชีวิติที่เราเคยมีโมเม้นท์ดีๆ ด้วยกัน แต่เราสองคนแม่งไม่ได้พยายามตั้งใจทำอะไรเพื่อยื้อกันไว้ เพราะวัยตอนนั้น เพราะความคิดตอนนั้น ซึ่งเราชอบตัวละคร ฮารุ เราชอบมาก เป็นตัวละครที่รู้สึกเหมือนแอดสุดๆ และใช่ ปล่อยให้ดวงชะตากำหนดเหมือนกับชุน แต่มาตระหนักได้เมื่อรู้ว่าชีวิตตัวเองกำลังจะตาย แล้วออกเดินทางคนเดียวไปตามสถานที่ต่างๆ ที่เคยแพลนกับ ชุน แล้วไม่ได้ไป เพื่อบอกกับตัวเองว่า กูกล้าที่จะทำบางอย่างแล้วนะโว้ยแล้วกูก็มีความสุขมากๆ ในช่วงชีวิตนี้ แล้วเขียนจดหมายบอก ชุน ขอให้ใช้ชีวิตให้มีความสุขนะ คือเป็นตัวละครดูแล้วต้องกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนกันว่า ถ้าอีกประมาณ 30 วันเราตาย เราอยากทำอะไรบ้าง
จากเรื่องราวทั้งหมดสิ่งที่เราได้คือ “เลิกคิดมาก ลงมือทำ และใช้ชีวิตให้มีความสุข ก่อนที่จะสายไป”
.
ฉากที่เกิดขึ้นมาบนหนังเรื่องนี้เล่าเรื่องสามารถเล่าเรื่องของตัวละครครบทุกตัวแม้ว่าตัวละครที่เข้าฉากมาจะแค่เข้า 2 ฉาก ทำให้เรารู้จักตัวละครหลักทั้งสามตัว ชุน ยาโยอิ ฮารุ เหมือนเราได้อยู่ในชีวิตเขาด้วยจริงๆ แล้วการวางสีดีไซน์ชุด คือสวยมาก ตอนเริ่มต้นที่สีสดมาก เหมือนเป็นสีของความคิดบางอย่างที่ชัดมาก สีฟ้าของท้องฟ้าอูยูนิ โบลิเวีย กับเสื้อแดงของ ฮารุ ให้ความรู้สึกเป็นสีที่เราอยากเห็นอยากได้ แต่ได้แค่มองมันอ่ะ แล้วฉากค่อยเกลี่ยเป็นสีน้ำตาล ครีม สบายตา ให้ความรู้สึกเหมือนปลดล็อคความกลัวบางอย่างและอยากลงมือทำพร้อมความสบายใจที่มันเกิดขึ้น
ชอบเพลงตอนจบของ ปะป๋า Fuji Kaze ดีเกิน ขมวดปมเรื่องได้ดี
#เมษายนพาใครคนนั้นกลับมา
