22/05/2018
Natascha Emanuels is overleden. Lange tijd was zij regisseur van toneelvereniging Stuk voor Stuk in Muiderberg.
IN MEMORIAM NATASCHA EMANUELS (1939-2018)
Op 12 mei 2018 is Natascha Emanuels op 78-jarige leeftijd overleden in het verpleeghuis ‘Vreugdehof’ in Amsterdam. Al een aantal jaren was ze door een slopende ziekte in toenemende mate onbereikbaar voor hen die nog graag contact met haar wilden. Een bezoek afgelopen maand aan de afscheidsvoorstelling ‘OPHEF’ van toneelvereniging Stuk voor Stuk te Muiderberg, behoorde dan ook al lang niet meer tot de mogelijkheden. En dat was des te tragischer omdat zij echt deel was gaan uitmaken van onze vereniging, die zij zestien jaar lang heeft bijgestaan als regisseuse.
Na eerst een balletopleiding gevolgd te hebben, koos ze uiteindelijk voor het cabaret en de zangkunst. Daartoe volgde zij vier jaar lang een opleiding bij het ‘Repertory Theatre’ in Londen. Terug in Amsterdam, werkte ze samen met Ramses Shaffy in de productie ‘Shaffy Verkeerd’ en daarna speelde ze een hoofdrol in de spraakmakende musicals ‘Hair’ en ‘Oh Calcutta’. Ook richtte zij in die tijd ‘Het Vrouwenkabaret’ op, een uitgesproken feministisch en maatschappij-kritisch gezelschap met een bijtend gevoel voor humor. In de door haar geproduceerde musical ‘Ik pak mijn boeltje bij elkaar en ga mijn eigen weg’ speelde zij de hoofdrol naast Jules Hamel. Verder produceerde, schreef en speelde ze portretten van de jazzlegendes Billie Holiday en Chet Baker.
In de loop der tijd is Natascha meer en meer gaan regisseren. Vele groepen en soloartiesten, waaronder Paul de Leeuw en Seth Gaaikema, werden door haar begeleid. Ook bij Stuk voor Stuk speelde ze een belangrijke rol als regisseuse. Dikwijls werd ze daarbij op het gebied van de belichting, geassisteerd door haar helaas veel te vroeg, in 2010, overleden partner Anne Fortuin. Zo regisseerde zij al in 1988 de cabaretproductie ‘Onverklaarbaar bewoond’, ‘Een man als Floris’ in 1991, het liedjesprogramma ‘Een party met Noel Coward’ in 1994, ‘Schoonmoeders’ in 1995 en, samen met Jan Keja, ‘Een Man als Floris’ in 1996 in het Muiderslot. Daarna volgden nog: Drie eenakters ‘Stukken van Vrouwen’ in 1998, ‘De Toneelfabriek’ over Herman Heijermans in 2000 en als laatste het cabaret ‘De Tijd Dringt’ in 2004. Bij elke première placht Natascha ons op het hart te drukken met passie te spelen en om vooral ook plezier te hebben en dat uit te stralen naar het publiek. Legendarisch werd haar uitroep vlak voor aanvang van elke première, wanneer ze, al was ze klein van stuk, de hele kleedkamer beheerste met haar enthousiasmerende en luide aanmoedigingskreet: ‘Have a Ball’!
Stuk voor Stuk verliest in haar niet alleen een professionele, gedreven regisseuse maar ook een warme, gepassioneerde en betrokken vrouw. In 2006 schreef Natascha het boek ‘Afscheid van Amalia, Hoe ik mijn moeder verloor terwijl ze er nog was’. Daarin beschreef ze op liefdevolle wijze het ziekteproces van haar moeder, die aan Alzheimer leed. Tragisch genoeg bleek ze twee jaar later ook zelf aan die ziekte te lijden. Stuk voor Stuk raakte haar daarna helaas kwijt en moet nu tenslotte definitief afscheid nemen van haar nemen.
Ben Rebel, (Voorzitter van Stuk voor Stuk, 19 mei 2018)
