28/07/2026
ΥΠΟΜΝΗΜΑ Κινηματογραφικής Ένωσης Βορείου Ελλάδος (Κ.Ε.Β.Ε.)
ΑΦΟΡΑ: ΝOMOΣXEΔIO για τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ που KATATEΘHKE ΣTHN ΔIABOYΛEYΣH με αριθμό Διαβούλευση #1364
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ / ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «Σύσταση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, με την επωνυμία «Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς ΑΕ» (Hellenic Heritage Organisation SA), Αναδιοργάνωση του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (Ο.Δ.Α.Π.) - Στρατηγική για την προστασία και ανάδειξη της ενάλιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας - Ίδρυση Φορέα Διαχείρισης Επισκέψιμων Χώρων Ενάλιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς - Εφαρμογή του εθνικού σχεδίου δράσης με σκοπό την ανάπτυξη του Οπτικοακουστικού Δημιουργικού Τομέα (Ο.Δ.Τ.) – Ρυθμίσεις για την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς - Διαχείριση και διανομή αδιάθετων ποσών πνευματικών δικαιωμάτων - Θέματα Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας και άλλων εποπτευόμενων φορέων του Υπουργείου Πολιτισμού»
Διαβούλευση #1364 / ΜΕΡΟΣ Δ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ (Άρθρα 74-104)
- Ποιοι είμαστε
Η Κινηματογραφική Ένωση Βορείου Ελλάδος (Κ.Ε.Β.Ε.) είναι ο αρχαιότερος περιφερειακός συνδικαλιστικός φορέας των αιθουσαρχών κινηματογράφου και πλέον ο μοναδικός στην Ελλάδα, αλλά και ένας από τους παλαιότερους στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1938 στη Θεσσαλονίκη και έκτοτε εκπροσωπεί τους ιδιοκτήτες και εκμεταλλευτές κινηματογραφικών αιθουσών της Μακεδονίας, της Θράκης, της Ηπείρου και γενικότερα της Βόρειας Ελλάδας, χειμερινούς και θερινούς.
Ο ρόλος της Κ.Ε.Β.Ε. σήμερα:
Σήμερα η Κ.Ε.Β.Ε. συνεχίζει να αποτελεί τον επίσημο εκπρόσωπο των κινηματογραφικών αιθουσών της Βόρειας Ελλάδας και παρεμβαίνει σε ζητήματα όπως:
• η κινηματογραφική νομοθεσία,
• ο ΦΠΑ και η φορολογία των εισιτηρίων,
• οι κρατικές ενισχύσεις,
• η προστασία των ιστορικών κινηματογράφων,
• οι σχέσεις με τις εταιρείες διανομής,
• η βιωσιμότητα των μικρών περιφερειακών αιθουσών,
• η ενίσχυση της κινηματογραφικής κουλτούρας.
Ιστορική σημασία
Η Κ.Ε.Β.Ε. είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι:
• αποτελεί έναν από τους παλαιότερους επαγγελματικούς φορείς του ελληνικού κινηματογράφου (από το 1938),
• εκπροσωπεί διαχρονικά τις κινηματογραφικές αίθουσες της Βόρειας Ελλάδας,
• έχει επιβιώσει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Εμφύλιο, την κρίση της τηλεόρασης, την ψηφιακή μετάβαση και την πανδημία,
• έχει συμβάλει στη διατήρηση της κινηματογραφικής αίθουσας ως πολιτιστικού θεσμού και όχι απλώς ως εμπορικής επιχείρησης.
Δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόβλεψη για την κινηματογραφική διανομή, για την ΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ και ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΚΥΚΛΩΜΑ (ΟΚΛΕ) και τις κινηματογραφικές αίθουσες!
Απουσία ολοκληρωμένης πολιτικής για την κινηματογραφική διανομή, τις κινηματογραφικές αίθουσες και το μη εμπορικό κύκλωμα ενώ η Ελληνική Πολιτεία διατείνεται πως επιδιώκει να δημιουργήσει υποδομές κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Πως μπορεί να επιτευχθεί αυτός χωρίς την κινηματογραφική διανομή και χωρίς την κινηματογραφική αίθουσα;
Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στην παραγωγή οπτικοακουστικών έργων μέσω του προγράμματος Cash Rebate Greece & επιλεκτικά προγράμματα. Αντιθέτως, δεν περιλαμβάνει καμία ουσιαστική πολιτική για τα δύο επόμενα στάδια της κινηματογραφικής αλυσίδας αξίας: τη διανομή (distribution) και την έκθεση των έργων στο κοινό (exhibition).
Η παράλειψη αυτή δεν αποτελεί απλώς επιλογή πολιτικής. Δημιουργεί ένα δομικά ελλιπές σύστημα, στο οποίο το Δημόσιο χρηματοδοτεί την παραγωγή μιας ταινίας, αλλά δεν ενδιαφέρεται για το αν αυτή θα φτάσει ποτέ στον θεατή.
Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, η κινηματογραφική πολιτική βασίζεται σε τρεις ισότιμους πυλώνες:
- παραγωγή (production),
- διανομή (distribution),
- κινηματογραφική έκθεση και ανάπτυξη κοινού (Cinema - exhibition & audience development).
Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες όπου ο τρίτος πυλώνας απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά από το βασικό θεσμικό πλαίσιο.
Από την πρώτη ανάγνωση του νομοσχεδίου προκύπτει ένα θεμελιώδες πρόβλημα πολιτικής: ρυθμίζει σχεδόν αποκλειστικά την παραγωγή (production incentives) και ελάχιστα έως καθόλου τα δύο επόμενα στάδια της αλυσίδας αξίας, δηλαδή τη διανομή (distribution) και την κινηματογραφική αίθουσα (exhibition). Αυτό αποτελεί σημαντική απόκλιση από τα ώριμα ευρωπαϊκά συστήματα στήριξης.
Τι κάνουν οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες
Γαλλία (CNC)
Η Γαλλία διαθέτει ίσως το πιο ολοκληρωμένο σύστημα στην Ευρώπη.
Δεν επιδοτεί μόνο την παραγωγή αλλά και:
• τη διανομή γαλλικών/ευρωπαϊκών ταινιών,
• την κυκλοφορία σε αίθουσες,
• τις καμπάνιες marketing και P&A,
• τον υποτιτλισμό και την προσβασιμότητα,
• τα δίκτυα ανεξάρτητων διανομέων,
• τις αίθουσες Art et Essai,
• τον εκσυγχρονισμό κινηματογράφων.
Υπάρχουν ακόμη και αυτόματες ενισχύσεις προς τους διανομείς, οι οποίες επανεπενδύονται σε νέες ταινίες.
________________________________________
Γερμανία (FFA)
Η γερμανική FFA δεν στηρίζει μόνο παραγωγούς.
Χρηματοδοτεί:
• κινηματογραφική διανομή,
• P&A,
• ψηφιακές κόπιες,
• εκσυγχρονισμό αιθουσών,
• προσβασιμότητα,
• περιφερειακά σινεμά,
• προγράμματα προσέλκυσης κοινού.
Η λογική είναι ότι δεν υπάρχει εθνικός κινηματογράφος χωρίς δίκτυο αιθουσών.
________________________________________
Ιταλία
Η Ιταλία διαθέτει χωριστά προγράμματα για:
• διανομείς,
• ανεξάρτητες αίθουσες,
• ανακαινίσεις κινηματογράφων,
• ψηφιακή αναβάθμιση,
• πολιτιστικές προβολές.
________________________________________
Ισπανία (ICAA)
Το ισπανικό κράτος επιδοτεί ειδικά:
• ανεξάρτητους διανομείς,
• διαφήμιση,
• υποτιτλισμό,
• προσβασιμότητα,
• έξοδα διανομής,
• κυκλοφορία ευρωπαϊκών ταινιών στις αίθουσες.
________________________________________
Ηνωμένο Βασίλειο (BFI)
Το BFI διαθέτει ξεχωριστά προγράμματα για:
• distribution support,
• audience development,
• independent cinemas,
• film exhibition,
• regional cinema network.
Το ίδιο το BFI δηλώνει ότι χρηματοδοτεί δράσεις ώστε οι διανομείς και οι κινηματογράφοι να φέρνουν ποιοτικές ταινίες σε ευρύτερο κοινό.
________________________________________
Τι λείπει από το ελληνικό νομοσχέδιο
Το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει την οπτικοακουστική πολιτική σαν να τελειώνει την ημέρα που ολοκληρώνεται η παραγωγή.
Αυτό όμως δεν ισχύει.
Η πραγματική ζωή μιας ταινίας αρχίζει μετά την παραγωγή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει καμία οργανωμένη πρόβλεψη για:
• κινηματογραφική διανομή,
• Promotion & Advertising P&A Budget,
• marketing,
• ανεξάρτητους διανομείς,
• κυκλοφορία ελληνικών ταινιών,
• κινηματογραφικές αίθουσες,
• αναβάθμιση αιθουσών,
• ψηφιακό εκσυγχρονισμό,
• προσβασιμότητα,
• περιφερειακά σινεμά,
• δίκτυα arthouse κινηματογράφων,
• ανάπτυξη κοινού (Audience Development).
Έτσι δημιουργείται μια παράδοξη κατάσταση:
Το κράτος χρηματοδοτεί την παραγωγή μιας ταινίας, αλλά δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για το αν η ταινία θα βρει ποτέ θεατές.
Αυτό αντιστρατεύεται τον ίδιο τον σκοπό της δημόσιας πολιτιστικής πολιτικής.
Πέντε προτάσεις που αξίζει να κατατεθούν
1. Δημιουργία Καθεστώτος "Distribution Greece"
Νέα δράση χρηματοδότησης για:
• διανομείς,
• P&A,
• trailers,
• posters,
• ψηφιακή προώθηση,
• υποτιτλισμό,
• διεθνείς πωλήσεις.
________________________________________
2. Δημιουργία "Cinema Exhibition Greece"
Ειδικό πρόγραμμα ενίσχυσης:
• ανεξάρτητων κινηματογράφων,
• θερινών κινηματογράφων,
• αιθουσών τέχνης,
• περιφερειακών κινηματογράφων.
________________________________________
3. Πρόγραμμα εκσυγχρονισμού κινηματογραφικών αιθουσών
Χρηματοδότηση για:
• laser projection,
• ήχο,
• ενεργειακή αναβάθμιση,
• προσβασιμότητα ΑμεΑ,
• ψηφιακές υποδομές.
________________________________________
4. Ενίσχυση της κυκλοφορίας ελληνικών και ευρωπαϊκών ταινιών
Κίνητρα στις αίθουσες που:
• προβάλλουν ελληνικές παραγωγές,
• προβάλλουν ευρωπαϊκό κινηματογράφο,
• οργανώνουν εκπαιδευτικές προβολές,
• συνεργάζονται με σχολεία και φεστιβάλ.
________________________________________
5. Δημιουργία Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης Κοινού (Audience Development)
Με δράσεις όπως:
• σχολικές προβολές,
• youth audience,
• senior audience,
• περιφερειακές κινηματογραφικές εβδομάδες,
• ειδικά προγράμματα για ελληνικές ταινίες.
________________________________________
Συμπέρασμα
Η μεγαλύτερη αδυναμία του νομοσχεδίου δεν είναι μόνο ότι δίνει έμφαση στην παραγωγή. Είναι ότι αντιμετωπίζει τον κινηματογράφο ως βιομηχανία παραγωγής και όχι ως ολοκληρωμένη αλυσίδα αξίας.
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες με ανεπτυγμένη κινηματογραφική πολιτική (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), η δημόσια στήριξη καλύπτει ισόρροπα την παραγωγή, τη διανομή και την κινηματογραφική αίθουσα, αναγνωρίζοντας ότι η πολιτιστική και οικονομική επιτυχία μιας ταινίας εξαρτάται από ολόκληρο τον κύκλο ζωής της και όχι μόνο από τη χρηματοδότηση της παραγωγής
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄
ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
Άρθρο 85
Κεντρική Επιτροπή Αξιολόγησης και Επιλογής
Η σύνθεση της Επιτροπής Αξιολόγησης για τις ΧΡΗMΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ δεν ανταποκρίνεται στις αρχές της αντιπροσωπευτικότητας και της αποφυγής σύγκρουσης συμφερόντων
Η προτεινόμενη σύνθεση της πενταμελούς Επιτροπής Αξιολόγησης παρουσιάζει σοβαρές θεσμικές αδυναμίες και δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ευρωπαϊκές πρακτικές διακυβέρνησης των δημόσιων κινηματογραφικών οργανισμών.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιοι συμμετέχουν, αλλά κυρίως ποιοι απουσιάζουν.
Η επιτροπή καλείται να αποφασίζει για την κατανομή εκατομμυρίων ευρώ δημόσιων ενισχύσεων, οι οποίες επηρεάζουν ολόκληρη την κινηματογραφική αλυσίδα αξίας. Ωστόσο, η σύνθεσή της δεν αντανακλά αυτή την πολυπλοκότητα.
1. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης δεν πρέπει να συμμετέχει
Το Φεστιβάλ αποτελεί κορυφαίο θεσμό προβολής και προώθησης κινηματογραφικών έργων.
Δεν αποτελεί όμως οργανισμό κρατικών ενισχύσεων ούτε οργανισμό αξιολόγησης επενδυτικών σχεδίων.
Η αποστολή του είναι:
• η επιλογή και προβολή ταινιών,
• η ανάπτυξη κοινού,
• οι διεθνείς σχέσεις,
• η διοργάνωση αγοράς (Agora).
Δεν είναι η αξιολόγηση κρατικών χρηματοδοτήσεων.
Επιπλέον, το ίδιο το Φεστιβάλ συνεργάζεται διαρκώς με παραγωγούς, σκηνοθέτες και εταιρείες που δύνανται να είναι υποψήφιοι στα προγράμματα του ΕΚΚΟΜΕΔ. Η συμμετοχή του σε επιτροπή λήψης αποφάσεων για χρηματοδοτήσεις δημιουργεί τουλάχιστον δυνητική σύγκρουση ρόλων, ακόμη και όταν δεν υπάρχει πραγματική σύγκρουση συμφερόντων.
Αντίστοιχη πρακτική δεν συναντάται στα μεγάλα ευρωπαϊκά κινηματογραφικά κέντρα.
Στη Γαλλία, το Φεστιβάλ Καννών δεν συμμετέχει στις επιτροπές χρηματοδότησης του CNC.
Στη Γερμανία, η Berlinale δεν εκπροσωπείται στις επιτροπές της FFA.
Στην Ισπανία, το Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν δεν συμμετέχει στις επιτροπές του ICAA.
Στην Ιταλία, η Mostra της Βενετίας δεν συμμετέχει στις επιτροπές της Direzione Generale Cinema e Audiovisivo.
Στη Δανία, το Copenhagen International Film Festival ή άλλα φεστιβάλ δεν συμμετέχουν στα όργανα του Danish Film Institute.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το BFI London Film Festival λειτουργεί απολύτως διακριτά από τις επιτροπές χρηματοδότησης του BFI.
Η ευρωπαϊκή πρακτική είναι σαφής:
Οι οργανισμοί προώθησης και τα φεστιβάλ δεν συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για δημόσιες ενισχύσεις.
________________________________________
2. Η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου επίσης δεν πρέπει να συμμετέχει
Η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό θεσμό.
Η αποστολή της όμως είναι διαφορετική.
Είναι ακαδημαϊκός και επαγγελματικός οργανισμός που:
• απονέμει τα Ελληνικά Βραβεία Ίρις,
• προβάλλει την ελληνική κινηματογραφία,
• εκπροσωπεί δημιουργούς.
Δεν αποτελεί επαγγελματική ένωση εκπροσώπησης ολόκληρου του οπτικοακουστικού τομέα ούτε δημόσιο φορέα διαχείρισης κρατικών ενισχύσεων.
Επιπλέον, τα μέλη της είναι κατά κανόνα τα ίδια πρόσωπα που υποβάλλουν αιτήσεις χρηματοδότησης.
Η συμμετοχή της σε επιτροπή επιλογής δημιουργεί τουλάχιστον την εικόνα θεσμικής αλληλοεπικάλυψης.
Ανάλογη συμμετοχή κινηματογραφικών ακαδημιών δεν απαντάται:
• στη Γαλλία (Académie des César),
• στη Γερμανία (Deutsche Filmakademie),
• στην Ισπανία (Academia de Cine),
• στην Ιταλία (Accademia del Cinema Italiano),
• στη Δανία (Danish Film Academy),
• στο Ηνωμένο Βασίλειο (BAFTA).
Οι ακαδημίες απονέμουν βραβεία, προάγουν την κινηματογραφική τέχνη και εκπροσωπούν δημιουργούς. Δεν διαχειρίζονται ούτε συναποφασίζουν για δημόσιες χρηματοδοτήσεις.
________________________________________
3. Η επιτροπή δεν εκπροσωπεί ολόκληρη την κινηματογραφική αλυσίδα
Η μεγαλύτερη αδυναμία του νομοσχεδίου είναι ότι αντιμετωπίζει την αξιολόγηση ως υπόθεση λίγων προσώπων και όχι ως διαδικασία που πρέπει να ενσωματώνει τη γνώση όλων των κρίκων της κινηματογραφικής αλυσίδας.
Η κινηματογραφική πολιτική αφορά:
• ανάπτυξη έργου,
• παραγωγή,
• σκηνοθεσία,
• σενάριο,
• τεχνικές ειδικότητες,
• μεταπαραγωγή / post production,
• διανομή,
• κινηματογραφικές αίθουσες,
• εκμετάλλευση,
• κριτική & πρόσβαση του κοινού.
Κανένας από αυτούς τους κρίκους δεν μπορεί να θεωρείται λιγότερο σημαντικός από κάποιον άλλο.
Η σημερινή σύνθεση αγνοεί πλήρως τους διανομείς και τους αιθουσάρχες, αλλά και τους κριτικούς κινηματογράφου, δηλαδή τους τρεις κλάδους που φέρνουν τελικά την ταινία στον θεατή.
________________________________________
4. Η ευρωπαϊκή πρακτική
Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κινηματογραφικά κέντρα (CNC, FFA, BFI, Danish Film Institute, ICAA, DG Cinema Italia), οι επιτροπές συγκροτούνται με βάση:
• πολυεπιστημονική σύνθεση,
• εξειδίκευση,
• ανανέωση θητειών,
• δήλωση σύγκρουσης συμφερόντων,
• αποχή από τη συζήτηση όταν υπάρχει προσωπικό ενδιαφέρον,
• ισορροπημένη εκπροσώπηση διαφορετικών επαγγελματικών κλάδων.
Δεν προβλέπεται θεσμική συμμετοχή φεστιβάλ ή κινηματογραφικών ακαδημιών ως μόνιμων μελών των επιτροπών αξιολόγησης.
________________________________________
Προτεινόμενη νέα σύνθεση
Προτείνεται η Επιτροπή Αξιολόγησης να διευρυνθεί σε εννεαμελές όργανο, ώστε να εκπροσωπείται ισόρροπα ολόκληρη η κινηματογραφική και οπτικοακουστική αλυσίδα.
Η σύνθεση θα μπορούσε να είναι:
• δύο (2) εκπρόσωποι του ΕΚΚΟΜΕΔ:
o Γενικός Διευθυντής Επιλεκτικών Προγραμμάτων,
o Οικονομικός Διευθυντής,
• ένας (1) παραγωγός,
• ένας (1) σκηνοθέτης ταινιών μυθοπλασίας,
• ένας (1) σκηνοθέτης ταινιών τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ),
• ένας (1) σεναριογράφος,
• ένας (1) εκπρόσωπος των τεχνικών κινηματογράφου (διευθυντής φωτογραφίας, μοντέρ ή σκηνογράφος),
• ένας (1) εκπρόσωπος των κινηματογραφικών αιθουσών ή ένας (1) εκπρόσωπος των εταιρειών κινηματογραφικής διανομής.
• ένας (1) εκπρόσωπος της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ Π.Ε.Κ.Κ.
Η σύνθεση αυτή αντανακλά το σύνολο της αλυσίδας δημιουργίας, παραγωγής, κυκλοφορίας και εκμετάλλευσης του κινηματογραφικού έργου και διασφαλίζει ότι οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται από έναν περιορισμένο κύκλο θεσμών με επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες, αλλά από πρόσωπα που διαθέτουν αποδεδειγμένη εμπειρία στους επιμέρους τομείς του οπτικοακουστικού οικοσυστήματος.
Πρόσθετη θεσμική πρόταση
Πέραν της σύνθεσης, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ρητά ότι:
• όλα τα μέλη υπογράφουν δήλωση απουσίας σύγκρουσης συμφερόντων πριν από κάθε συνεδρίαση,
• εφαρμόζεται υποχρεωτική αποχή (recusal) όταν εξετάζεται έργο με το οποίο το μέλος συνδέεται άμεσα ή έμμεσα,
• απαγορεύεται το cross-paneling, δηλαδή το ίδιο πρόσωπο να συμμετέχει ταυτόχρονα σε περισσότερες από μία επιτροπές αξιολόγησης ή ένστασης του ίδιου προγράμματος ή να μετακινείται μεταξύ επιτροπών που εξετάζουν τα ίδια έργα.
• Η αρχή αυτή εφαρμόζεται ευρέως στις επιτροπές των ευρωπαϊκών προγραμμάτων χρηματοδότησης (όπως το Creative Europe MEDIA, το EURIMAGES και άλλα ανταγωνιστικά καθεστώτα αξιολόγησης), διότι προστατεύει την ανεξαρτησία της κρίσης, αποτρέπει τη συγκέντρωση επιρροής και ενισχύει την εμπιστοσύνη των αιτούντων στη διαδικασία.
Για το Δ.Σ.
Ο ΠΡΌΕΔΡΟΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΙΟΔΗΣ
Η Γ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ - ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ
