26/10/2025
Бидний мэддэг үзээд уйлдаг өнөөх гайхалтай холливуудын хайрын кинотой ижилхэн хайрын түүх бидний амьдрал дээр оршин байдаг билээ. Манай аав бол бүдүүн бараг хайрын тухай ярих битгий хэл боддог байсан бол уу гэмээр бүрэгдүү бас болоогүй хохохо гэж том инээсэн залуудаа бол яг л зассан шагай шиг ер нь хөгширсөн ч гэсэн жижиг биетэй болохоос биш булчинлаг төрлийн жирэвгэр сахалтай наранд гандаж боролсон царайтай ч цаад бие нь шар төрлийн хүн байсан юм. одоо санахад гуя хэсэг нь бол шар тэгээд гар нүүр хэсэг нь бол бор байдаг байлаа арга ч үгүй байх аав маань Цагдаагаар насаараа ажилсан хүн юм. гэхдээ хахууль авч элдэв будлиан хийдэг ширээний ард суудаг биш эргүүлийн цагдаагийн ажлыг гололгүй нийгмийн "хэв журам биднээс эхэлдэг юм, юм болгонд шалтгаан байдаг" гэж хэлэх дуртай хүн байсан билээ. Аав маань тэтгэвэрт гарсан хойно оо өвөөгөөс уламжлан ирсэн хөрөө цүүц зэрэг маш олон нарийн багаж байдаг байсан юм түүгээрээ сийлбэрлэсэн унь тооно жааз зэргийг хийдэг байлаа. түүгээрээ их мөнгө олдоггүй ч зүгээр сууж чададгүй нарийн гар хийцийн сийлбэрийг хийдэг түүндээ ч дуртай хүн байсан сан. Аав ээж 2 маань урдуураа хээтэй модон орон дээр унтана орных нь дотор талын хоосон хэсэгтээ өөрийн гэсэн зүйлээ хадгалдаг байсан юм. Аав маань намайг оюутан болсон тэр жил нас барсан юм. бид ч аавынхаа эдлэж хэрэглэж байсан хувцас бас бус зүйлийг өнөөх орны хөндийг янзлахдаа нүд маань нулимсаар дүүрэн байлаа. Шинэ юм аа өмсөлгүй хадгалах дуртай аав маань гараараа шинэ загасны уураг хийж мөн шинэ өвлийн гутал хувцасаа болоогүй өөрт хэрэгтэй бүхнээ л тэндээ хадгалсан байхын хараад нүд нулимсаар дүүрч гэнэтхэн л яваад өгсөн аавыгаа хэзээ ч иргэж ирж энэ бүхнийг хэрэглэж чадахгүй гэж бодохоор яагаад та нэг ч өмсөлгүй хадгалсан юм бэ яагаад гэмээр энэ нарийн нандин хийж хайрласан загасны уургаараа загас барьж амжихгүйнь гэхээр л. Гэхдээ тэр дундаас хамгийн нандин зүйл нь босоо Монгол бичгээр бичсэн тэмдэглэл байлаа. ээжтэй минь анх тааралдаж үерхэж байсан үеэ биендээ гомдохдоо бас хэлж чадахгүй байгаа нандин үгсээ хичнээн сайхан үгтэй ээжийг минь магтсан тэр шүлэгнүүдийг уншаад аавыгаа өөр хүн байсныг ойлгож билээ. бидний төлөө гандаж боролтлоо ажилсан дүрэм журам ярьдаг аав маань хичнээн романтик хичнээн гайхалтай эр хүн нөхөр байсныг нь мэдээд аавыгаа өрөвдөж бас хайрлах сэтгэл минь гашуудлын нулимсаар дүүрсэн сэн. тиймээс тэр сайхан хайрын түүхийг бичихгүй байж чадмааргүй санагдлаа.
Намрын навчис хаялаад л хичээлийн шинэ жил эхлэх тэр үед оройн сургуульд Даваа гэх цэргийн албаа хааж төгсөөд Цагдаагын байгууллагад үргэлжлүүлэн ажиллах болсон шавилхан биетэй бие бялдар сайн яг л зассан шагай шиг залуу орж ирэх нь тэр үеийнхэнтэйгээ хөгжилтэй найрсаг харьцаж ангийнхан дундаа дорхноо дассан түүний харцыг хамар дээгүүрээ үл ялиг сэвхтэй зэгзийсэн гэмээр тэгш өнлөр нуруутай хүзүүг нь тодотгох мэт богинохон үстэй дүрлийсэн бор нүдтэй үргэлж урт саарал юбка өмсдөг дуугүйхэн намбалаг Сүрэн булаажээ. тэр хоёр зургаан сар сууж төгсөх оройн ангидаа ёстой л бусдын харцыг булаасан хосууд болж сургуулиа төгсөхтэйгээ зэрэгцэн ханилан суухаар болсон юм.
